هل سبز که با نام هل فلفلی نیز شناخته می شود، یک ادویه و گیاه رایج است که دانه های آن اغلب برای مصارف آشپزی و دارویی استفاده می شود. هل سبز سرشار از مواد مغذی است و دارای ارزش های دارویی فراوانی است، به همین دلیل در طب سنتی و همچنین تحقیقات مدرن بسیار مورد استفاده قرار می گیرد. می توان آن را به صورت خام، خشک یا پودر شده مصرف کرد و سپس به عنوان ادویه استفاده کرد.

فلفل سفید میوه خشک و تقریبا بالغ گیاه Piper nigrum است.

بوی معطر، تند و گرم دارد.

وسط را گرم می کند و سرما را دفع می کند، چی را تسکین می دهد و بلغم را از بین می برد و عمدتاً در گوانگدونگ، گوانگشی، یوننان و جاهای دیگر تولید می شود.

سطح سفید مایل به زرد یا سفید مایل به زرد روشن، صاف، با نوارهای خطی رنگ روشن بین بالا و پایه است. ارزش دارویی آن کمی بیشتر از فلفل سیاه است.

میوه انیسون ستاره ای یک ادویه چاشنی معروف است و برای مصارف دارویی نیز استفاده می شود. پوست، دانه‌ها و برگ‌ها همگی حاوی روغن‌های معطر هستند که مواد اولیه مهمی برای تولید لوازم آرایشی، شراب شیرین، آبجو و صنایع غذایی هستند.

در آسیای جنوب شرقی، چین تولیدکننده اصلی است و پس از آن ویتنام، کامبوج، میانمار، سوماترا در اندونزی، کالیمانتان در فیلیپین و سایر مناطق و کشورها قرار دارند. آمریکا عمدتاً در مکزیک، هائیتی و فلوریدا در ایالات متحده توزیع می شود.

فلفل چیلی خشک فلفل قرمز چیلی است که به طور طبیعی خشک شده و به صورت مصنوعی آبگیری شده است. به آنها فلفل چیلی خشک، فلفل چیلی خشک، فلفل چیلی فرآوری شده، فلفل چیلی فرآوری شده و غیره نیز می گویند که آب کمی دارند و برای نگهداری طولانی مدت مناسب هستند. با این حال، فلفل‌های چیلی خشک که مهر و موم نشده‌اند یا محتوای آب بالایی دارند، مستعد کپک زدن هستند. فلفل چیلی خشک عمدتاً به عنوان چاشنی مصرف می شود.

رزماری بومی اروپا و سواحل مدیترانه در شمال آفریقا است.

در اوایل دوره کائو وی به چین معرفی شد. آنتی اکسیدان ها و اسانس رزماری با خواص آنتی اکسیدانی عالی را می توان از گل و برگ رزماری استخراج کرد.

آنتی اکسیدان های رزماری به طور گسترده ای در پزشکی، غذاهای سرخ شده، غذاهای غنی از روغن و انواع روغن ها برای حفظ تازگی و کیفیت استفاده می شود. در حالی که اسانس رزماری در ادویه جات ترشی جات، خوشبو کننده های هوا، دافع مورچه ها و صنایع شیمیایی روزانه مانند عقیم سازی و حشره کش استفاده می شود.

Galangal در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری، در کنار جاده های جنگلی، مراتع دامنه تپه یا بوته ها در کوه های کم ارتفاع و تپه های زیر 700 متر از سطح دریا رشد می کند. برای کاشت در خاک قرمز با لایه خاکی عمیق، بافت سست و خاک حاصلخیز مناسب است.

این گیاه دارویی در اواخر تابستان و اوایل پاییز کنده می‌شود، ریشه‌های فیبری و فلس‌های باقی‌مانده برداشته می‌شوند، شسته می‌شوند، بریده می‌شوند و خشک می‌شوند. می توان از آن به عنوان دارو استفاده کرد. همچنین به عنوان زنجبیل جنوبی و زنجبیل عسل شناخته می شود. این چاشنی رایج برای کاری در آسیای جنوب شرقی و حتی هند است.

بومی غرب آسیا و آسیای مرکزی است. از آنجایی که ژانگ کیان، فرستاده ای به مناطق غربی در دوران سلسله هان، سیر را به چین بازگرداند و در آنجا ساکن شد، سابقه ای بیش از 2000 سال دارد. سیر یک چاشنی ضروری در زندگی روزمره انسان است. می تواند بوی ماهی را از بین ببرد و طعم آن را هنگام طبخ ماهی، گوشت، مرغ و سبزیجات افزایش دهد. به خصوص در غذاهای سرد، می تواند طعم را افزایش دهد و باکتری ها را از بین ببرد. به طور سنتی، زمانی که مردم معمولا به سیر اشاره می کنند، منظور آنها سر سیر است.

دارچین یک داروی رایج چینی و همچنین یک ادویه غذا یا چاشنی آشپزی است.

گیاهان اصلی دارچین تجاری نسبتاً پیچیده هستند و حدود ده گونه دارند که همگی گیاهانی از جنس Cinnamomum از خانواده Lauraceae هستند. هشت گونه وجود دارد که معمولاً در مکان های مختلف استفاده می شود و گونه های دیگر عمدتاً داروهای منطقه ای هستند. انواع مختلفی به عنوان ادویه در کشورهای غربی باستان استفاده می شد. از آن برای چاشنی خورش در غذاهای چینی استفاده می شود و یکی از مواد تشکیل دهنده پودر پنج ادویه است.

زردچوبه می تواند گردش خون چی را تقویت کند، رکود خون را برطرف کند، درد را تسکین دهد و قاعدگی را تسکین دهد. این دارو عمدتاً برای درمان اتساع و درد قفسه سینه و شکم، درد شانه و بازو، درد غیرقابل تحمل قلب، درد خون پس از زایمان، شروع اولیه زخم‌ها و کرم‌های حلقوی، قاعدگی نامنظم، آمنوره و آسیب‌های تروماتیک استفاده می‌شود. همچنین می توان از آن برای استخراج رنگ های خوراکی زرد استفاده کرد. کورکومین موجود در آن می تواند به عنوان یک معرف شیمیایی تحلیلی استفاده شود.
زردچوبه در تایوان، فوجیان، گوانگدونگ، گوانگشی، یوننان، تبت و سایر استان های کشور من تولید می شود.

می توان از آن به عنوان یک ماده غذایی استفاده کرد. این یک ادویه رایج در آشپزی اروپایی است. طعمی تند دارد و به خورش، تخم مرغ یا سوپ اضافه می شود. در اروپا آویشن به طور سنتی نماد شجاعت در نظر گرفته می شود، بنابراین اغلب به شوالیه هایی که در قرون وسطی به جنگ می رفتند داده می شد. در چین به آن فلفل آسیاب شده، فلفل آسیاب شده، فلفل کوهی، فلفل کوهی، مشک و... می گویند که در منطقه شمال غرب تولید می شود.

فلفل سیچوان پوست بالغ خشک شده فلفل سبز درختچه یا گیاه درخت کوچک Rutaceae است که معمولاً در اوایل پاییز بالغ می شود. این در استان های سیچوان، شانشی، هنان، هبی، شانشی، یوننان و سایر استان ها تولید می شود. 、کیفیت فلفل سیچوان خوب است و خروجی آن در هبی و شانشی بالا است. فلفل سیچوان یک ادویه بی نظیر در چین است که در بین سیزده ادویه چاشنی رتبه اول را دارد. می توان از آن در آب پز، خورش، مخلفات، ترشی سیچوان، مرغ، اردک، ماهی، گوسفند و گوشت گاو و غیره استفاده کرد. همچنین می توان آن را درشت پودر کرد و با نمک مخلوط کرد تا نمک فلفل برای غوطه وری درست شود.

منشا فلفل سیاه در هندوستان است و اکنون در مناطق گرمسیری در سراسر جهان کشت می شود. در چین، در هاینان، تایوان، گوانگشی و جاهای دیگر توزیع می شود. اغلب در جنگل های سایه دار رشد می کند. فلفل سیاه گرما و نور را دوست دارد. برای رشد در لومی گرم و عمیق بارور یا لوم شنی مناسب است. نباید آن را در مکان های رسی یا خیلی مرطوب کاشت. روش کلی تکثیر فلفل سیاه تکثیر قلمه ای است.

فلفل سیاه بعد از فلفل چیلی دومین ادویه پرمعامله است و هم به عنوان چاشنی و هم به عنوان ماده تشکیل دهنده استفاده می شود.