از دانه های رازیانه به عنوان چاشنی استفاده می شود و ساقه و برگ های آن نیز دارای عطر هستند و اغلب به عنوان پر کردن غذاهایی مانند نان و کوفته استفاده می شود. ماده اصلی موجود در آنها روغن رازیانه است که می تواند اعصاب گوارشی و عروق خونی را تحریک کند، ترشح شیره های گوارشی را تقویت کند، تحرک دستگاه گوارش را افزایش دهد و گازهای انباشته شده را از بین ببرد، بنابراین اثر تقویت معده و تقویت چی دارد. گاهی اوقات تحرک دستگاه گوارش پس از هیجان کاهش می یابد، بنابراین به رفع اسپاسم و کاهش درد کمک می کند. دانه های رازیانه مستعار، رازیانه، رازیانه، Huaixiang، ابریشم معطر، رازیانه

میخک یک معده معطر است که می تواند نفخ شکم را تسکین دهد، ترشح شیره معده را افزایش داده، هضم غذا را بهبود می بخشد و حالت تهوع و استفراغ را برطرف می کند. جوشانده آن اثرات مهاری بر استافیلوکوک، استرپتوکوک، اشریشیا کلی، سالمونلا تیفی، سودوموناس آئروژینوزا و ... دارد.

مریم گلی بومی جنوب اروپا و سواحل مدیترانه است. در چین، عمدتاً در ژجیانگ، جنوب آنهویی، جیانگ سو، جیانگشی، هوبی، فوجیان، تایوان، گوانگدونگ و گوانگشی توزیع می شود. در دامنه تپه ها، کنار جاده ها، چمن های سایه دار، کناره های آب و زیر سایه درختان رشد می کند. مریم گلی اغلب به عنوان یک گیاه آشپزخانه یا یک گیاه دارویی کشت می شود. همچنین می توان از آن برای استخراج اسانس و ساخت کیسه استفاده کرد.

زیره بومی آسیای مرکزی و غربی است، بنابراین منطقه اصلی برای کشت زیره در چین سین کیانگ است. سین کیانگ، به عنوان منطقه تولید زیره در چین، سابقه ای بیش از 1000 سال دارد. دانه های زیره تولید شده در سین کیانگ پر، به رنگ روشن، عطر غنی و کیفیت عالی هستند. این دانه زیره دارای طعم و عطر متمایزی است. و همچنین به شما کمک می کند تا یک ماده خاکی و گرم کننده به غذا اضافه کنید.

دانه های زیره حاوی مواد طبیعی هستند که به عنوان آنتی اکسیدان عمل می کنند. دانه های زیره دارای اثر ضد التهابی هستند. زیره سبزی است. از دانه های این گیاه برای تهیه دارو استفاده می شود. دانه‌های زیره سیاه دانه‌های مستطیلی قهوه‌ای تیره با طعمی بسیار متمایز، دانه‌های زیره یک ادویه بسیار محبوب است که به دلیل عطر قوی و طعم تلخ و گرم استفاده می‌شود. رایج ترین روش مصرف بعد از سرخ کردن یا تفت دادن است. پودر زیره دانه های بو داده نیز بسیار مورد استفاده قرار می گیرد.

هل سفید عمدتاً در ویتنام، تایلند و جاهای دیگر تولید می شود و در گوانگدونگ، گوانگشی، یوننان و جاهای دیگر نیز کشت می شود. گیاه اصلی در آب و هوای گرم و مرطوب، در زیر جنگل های غنی از هوموس رشد می کند. طبیعتی تند و گرم دارد. وارد مریدین های ریه، طحال و معده می شود. این اثرات از بین بردن رطوبت، ترویج چی، گرم کردن وسط و توقف استفراغ است. از نظر بالینی به آن هل سفید می گویند. بومی کامبوج و تایلند است.

فلفل سیچوان از قسمت جنوبی شمال شرق چین در شمال توزیع می شود.

به دامنه شمالی کوه‌های Wuling در جنوب،

از مناطق ساحلی جیانگ سو و ژجیانگ در جنوب شرقی تا جنوب شرقی تبت در جنوب غربی. در دشت ها تا کوه های مرتفع یافت می شود. از پوست فلفل سیچوان می توان به عنوان چاشنی استفاده کرد و می توان از روغن معطر استخراج کرد که می توان از آن به عنوان دارو نیز استفاده کرد. دانه ها خوراکی هستند و همچنین می توان آنها را برای ساخت صابون فرآوری کرد.

دانه های گشنیز کروی دوتایی، با سطح قهوه ای مایل به زرد است.

میوه بالغ آن سخت و معطر، با عطر ملایم و طعم مخلوط مریم گلی و لیمو است. هنگامی که دانه ها قهوه ای می شوند، می توان آنها را برداشت، کوبیده و خشک کرد تا مواد معطر استخراج شود.

طعم کمی تند دارد و بومی سواحل مدیترانه است. اغلب برای ترشی کردن غذا استفاده می شود و پودر ریز آن می تواند برای چاشنی بسیاری از غذاها استفاده شود. یکی از ادویه های ایده آل برای پخت و پز و یکی از مواد اولیه برای تهیه کاری است.

هل سبز که با نام هل فلفلی نیز شناخته می شود، یک ادویه و گیاه رایج است که دانه های آن اغلب برای مصارف آشپزی و دارویی استفاده می شود. هل سبز سرشار از مواد مغذی است و دارای ارزش های دارویی فراوانی است، به همین دلیل در طب سنتی و همچنین تحقیقات مدرن بسیار مورد استفاده قرار می گیرد. می توان آن را به صورت خام، خشک یا پودر شده مصرف کرد و سپس به عنوان ادویه استفاده کرد.

فلفل سفید میوه خشک و تقریبا بالغ گیاه Piper nigrum است.

بوی معطر، تند و گرم دارد.

وسط را گرم می کند و سرما را دفع می کند، چی را تسکین می دهد و بلغم را از بین می برد و عمدتاً در گوانگدونگ، گوانگشی، یوننان و جاهای دیگر تولید می شود.

سطح سفید مایل به زرد یا سفید مایل به زرد روشن، صاف، با نوارهای خطی رنگ روشن بین بالا و پایه است. ارزش دارویی آن کمی بیشتر از فلفل سیاه است.

میوه انیسون ستاره ای یک ادویه چاشنی معروف است و برای مصارف دارویی نیز استفاده می شود. پوست، دانه‌ها و برگ‌ها همگی حاوی روغن‌های معطر هستند که مواد اولیه مهمی برای تولید لوازم آرایشی، شراب شیرین، آبجو و صنایع غذایی هستند.

در آسیای جنوب شرقی، چین تولیدکننده اصلی است و پس از آن ویتنام، کامبوج، میانمار، سوماترا در اندونزی، کالیمانتان در فیلیپین و سایر مناطق و کشورها قرار دارند. آمریکا عمدتاً در مکزیک، هائیتی و فلوریدا در ایالات متحده توزیع می شود.

فلفل چیلی خشک فلفل قرمز چیلی است که به طور طبیعی خشک شده و به صورت مصنوعی آبگیری شده است. به آنها فلفل چیلی خشک، فلفل چیلی خشک، فلفل چیلی فرآوری شده، فلفل چیلی فرآوری شده و غیره نیز می گویند که آب کمی دارند و برای نگهداری طولانی مدت مناسب هستند. با این حال، فلفل‌های چیلی خشک که مهر و موم نشده‌اند یا محتوای آب بالایی دارند، مستعد کپک زدن هستند. فلفل چیلی خشک عمدتاً به عنوان چاشنی مصرف می شود.

رزماری بومی اروپا و سواحل مدیترانه در شمال آفریقا است.

در اوایل دوره کائو وی به چین معرفی شد. آنتی اکسیدان ها و اسانس رزماری با خواص آنتی اکسیدانی عالی را می توان از گل و برگ رزماری استخراج کرد.

آنتی اکسیدان های رزماری به طور گسترده ای در پزشکی، غذاهای سرخ شده، غذاهای غنی از روغن و انواع روغن ها برای حفظ تازگی و کیفیت استفاده می شود. در حالی که اسانس رزماری در ادویه جات ترشی جات، خوشبو کننده های هوا، دافع مورچه ها و صنایع شیمیایی روزانه مانند عقیم سازی و حشره کش استفاده می شود.