ข่าขึ้นได้ในเขตร้อนและกึ่งร้อน ริมถนนในป่า ทุ่งหญ้าบนเนินเขา หรือพุ่มไม้บนภูเขาเตี้ยๆ และเนินเขาที่อยู่ต่ำกว่าระดับน้ำทะเล 700 เมตร เหมาะสำหรับปลูกในดินแดงที่มีชั้นดินลึก เนื้อดินร่วนซุย และดินอุดมสมบูรณ์

พืชสมุนไพรชนิดนี้จะถูกขุดในช่วงปลายฤดูร้อนและต้นฤดูใบไม้ร่วง โดยจะเด็ดรากที่เป็นเส้นใยและเกล็ดที่เหลือออก ล้าง หั่นเป็นท่อนๆ แล้วตากแห้ง สามารถใช้เป็นยาได้ เรียกอีกอย่างว่าขิงใต้และขิงน้ำผึ้ง เป็นเครื่องปรุงรสที่นิยมใช้ทำแกงในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และแม้แต่ในอินเดีย

มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันตกและเอเชียกลาง ตั้งแต่จางเฉียน ทูตประจำภูมิภาคตะวันตกในสมัยราชวงศ์ฮั่น นำกระเทียมกลับมายังจีนและตั้งรกรากที่นั่น ทำให้กระเทียมมีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 2,000 ปี กระเทียมเป็นเครื่องปรุงรสที่ขาดไม่ได้ในชีวิตประจำวันของมนุษย์ กระเทียมสามารถดับกลิ่นคาวและเพิ่มรสชาติเมื่อปรุงอาหารประเภทปลา เนื้อสัตว์ สัตว์ปีก และผัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอาหารจานเย็น กระเทียมสามารถเพิ่มรสชาติและฆ่าเชื้อแบคทีเรียได้ โดยทั่วไป เมื่อผู้คนมักพูดถึงกระเทียม พวกเขาจะหมายถึงหัวกระเทียม

อบเชยเป็นยาจีนที่ใช้กันทั่วไป และยังเป็นเครื่องเทศหรือเครื่องปรุงรสอาหารอีกด้วย

พืชดั้งเดิมของอบเชยเชิงพาณิชย์มีความซับซ้อนค่อนข้างมาก โดยมีประมาณ 10 ชนิด ซึ่งล้วนเป็นพืชในสกุล Cinnamomum ในวงศ์ Lauraceae มี 8 ชนิดที่ใช้กันทั่วไปในสถานที่ต่างๆ และอีก 8 ชนิดส่วนใหญ่เป็นยาประจำถิ่น พันธุ์ต่างๆ ถูกนำมาใช้เป็นเครื่องเทศในประเทศตะวันตกโบราณ อบเชยใช้ปรุงรสสตูว์ในอาหารจีนและเป็นหนึ่งในส่วนผสมของผงเครื่องเทศ 5 ชนิด

ขมิ้นชันสามารถกระตุ้นการไหลเวียนของชี่ ขจัดเลือดคั่ง บรรเทาอาการปวด และบรรเทาอาการมีประจำเดือน โดยส่วนใหญ่ใช้รักษาอาการแน่นหน้าอกและปวดท้อง ปวดไหล่และแขน ปวดหัวใจอย่างรุนแรง ปวดเลือดหลังคลอด แผลและโรคกลากที่เกิดขึ้นในระยะแรก ประจำเดือนมาไม่ปกติ ประจำเดือนไม่มา และบาดแผลจากอุบัติเหตุ นอกจากนี้ยังใช้สกัดสีผสมอาหารสีเหลืองได้อีกด้วย สารเคอร์คูมินที่มีอยู่ในขมิ้นชันสามารถใช้เป็นสารเคมีวิเคราะห์ได้
ขมิ้นผลิตในไต้หวัน ฝูเจี้ยน กวางตุ้ง กวางสี ยูนนาน ทิเบต และจังหวัดอื่นๆ ในประเทศของฉัน

ใช้เป็นส่วนผสมอาหารได้ เป็นเครื่องเทศที่นิยมใช้กันทั่วไปในการปรุงอาหารของยุโรป มีกลิ่นหอมฉุนและมักใส่ในสตูว์ ไข่ หรือซุป ในยุโรป ไธม์ถือเป็นสัญลักษณ์แห่งความกล้าหาญ จึงมักถูกมอบให้กับอัศวินที่ไปทำสงครามในยุคกลาง ในประเทศจีน ไธม์ถูกเรียกว่าพริกไทยป่น พริกไทยป่น พริกไทยภูเขา พริกไทยภูเขา มัสก์ เป็นต้น โดยผลิตในภูมิภาคตะวันตกเฉียงเหนือ

พริกไทยเสฉวนเป็นเปลือกพริกเขียวที่แห้งและแก่แล้วของไม้พุ่มหรือต้นไม้เล็กในวงศ์ Rutaceae ซึ่งมักจะแก่ประมาณต้นฤดูใบไม้ร่วง ผลิตในมณฑลเสฉวน มณฑลส่านซี เหอหนาน เหอเป่ย ซานซี ยูนนาน และมณฑลอื่น ๆ พริกไทยเสฉวนมีคุณภาพดี และผลผลิตสูงในเหอเป่ยและซานซี พริกไทยเสฉวนเป็นเครื่องเทศที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวในประเทศจีน โดยอยู่ในอันดับหนึ่งจากเครื่องเทศ 13 ชนิดสำหรับเครื่องปรุงรส สามารถใช้ในอาหารตุ๋น อาหารจานเคียง แตงกวาดองเสฉวน ไก่ เป็ด ปลา แกะ และเนื้อวัว เป็นต้น นอกจากนี้ยังสามารถบดหยาบเป็นผงและผสมกับเกลือเพื่อทำเกลือพริกไทยสำหรับจิ้มได้อีกด้วย

พริกไทยดำมีถิ่นกำเนิดในอินเดียและปัจจุบันมีการปลูกในเขตร้อนทั่วโลก ในประเทศจีน พริกไทยดำมีการกระจายพันธุ์ในไหหลำ ไต้หวัน กวางสี และสถานที่อื่นๆ พริกไทยดำมักขึ้นในป่าที่มีร่มเงา พริกไทยดำชอบความอบอุ่นและแสงแดด พริกไทยดำเหมาะสำหรับปลูกในดินร่วนซุยหรือดินร่วนปนทรายที่อุดมสมบูรณ์และอบอุ่น ไม่ควรปลูกในดินเหนียวหรือพื้นที่ที่ชื้นแฉะ วิธีการขยายพันธุ์พริกไทยดำโดยทั่วไปคือการขยายพันธุ์โดยการปักชำ

พริกไทยดำเป็นเครื่องเทศที่มีการซื้อขายกันอย่างแพร่หลายเป็นอันดับสองรองจากพริก และมักใช้เป็นเครื่องปรุงรสและเป็นส่วนผสม

ใบกระวาน (เรียกอีกอย่างว่าใบลอเรล) เป็นใบของต้นกระวานหวาน (Laurus nobilis) ในวงศ์ลอเรซี เป็นเครื่องเทศที่นิยมใช้ดองหรือจิ้มอาหาร รวมถึงในสตูว์ ไส้ และปลา รสชาติหอมแต่ขมเล็กน้อย มีน้ำมันหอมระเหยประมาณ 2% และส่วนประกอบหลักคือซิเนโอล (C10H18O) ใบกระวานแห้งมีลักษณะเรียบและเป็นมัน มักใช้ทั้งใบและนำออกจากจานอาหารหลังจากปรุงสุกแล้ว หรือขายเป็นผงลอเรล ใบกระวานหวานมีถิ่นกำเนิดที่ชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและได้รับการเพาะปลูกมาตั้งแต่สมัยโบราณ ในกรีกโบราณ ใบลอเรลใช้ทำพวงมาลัยบนศีรษะของนักกีฬาที่ชนะการแข่งขัน ในยุคกลาง ใบกระวานใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางการแพทย์